Ο κανόνας λέει πως όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα στο οποίο δανείζεις χρήματα σε κάποιον, τόσο περισσότερα τα χρήματα που ζητάς να σου επιστραφούν, τελικά. Αυτό δικαιολογείται από πληθώρα λόγων. Κατ’ αρχήν, μεγαλύτερο διάστημα δανεισμού συνεπάγεται και αντίστοιχα μεγάλο διάστημα κατά το οποίο δε θα έχεις στη διάθεσή σου τα χρήματα που δάνεισες. Γι’ αυτή τη στέρηση του κεφαλαίου σου, πρέπει να αποζημιωθείς. Κατά δεύτερον, το διάστημα τείνει να συνδέεται και με το ρίσκο που αναλαμβάνει ο δανειστής, με μία ανάλογη σχέση. Δηλαδή, όσο μεγαλύτερο το διάστημα, τόσο μεγαλύτερο θεωρείται το ρίσκο που αναλαμβάνει ο δανειστής. Έτσι, τα μακροπρόθεσμα ομόλογα, τυπικά, χαρακτηρίζονται από υψηλότερα επιτόκια απ’ ότι τα βραχυπρόθεσμα. Η καμπύλη απόδοσης που βλέπουμε στο διάγραμμα είναι η γραφική απεικόνιση των επιτοκίων των βραχυπρόθεσμων ομολόγων έναντι των μακροπρόθεσμων. Αποτέλεσμα της σχέσης που περιγράψαμε παραπάνω, είναι η καμπύλη αυτή, κατά κανόνα, να κινείται ανοδικά, από τα αριστερά προς τα δεξιά. Τότε, κάνουμε λόγο για «Κανονική Κίνηση» της καμπύλης απόδοσης των ομολόγων.